Media Technology MSc

Student aan het Woord; Rick Companje

Article by student Rick Companje published in Expertise Nieuwsbrief voor het Hoger Onderwijs, maart 2007, nummer 3.

Student aan het woord: Rick Companje, Media Technology student

Toen ik een kleine jongen was werd ik door mijn klasgenootjes Willi Wortel genoemd. Dat vond ik een eer want ik was altijd aan het knutselen met tandwieltjes, veertjes en elektronica. Ik deed iedere week wel weer een nieuwe uitvinding. ‘Pas maar op’, zeiden mijn klasgenootjes, ‘straks wordt je nog een studentje!’ –‘Ja, en dan moet je de rest van je leven dikke boeken lezen en krijg je zomaar zwart haar’ – ‘Ja, met een zijscheiding en een rond brilletje!’ Mijn klasgenootjes en ik waren nog nooit naar een wetenschapsmuseum als NEMO geweest, laat staan in bijvoorbeeld het Exploratorium in San Francisco. Je kunt wel zeggen dat wij nogal een vreemd beeld van wetenschappers hadden…

Pas heel veel later en via heel wat omwegen kwam ik terecht op de universiteit. Ik had mij aangemeld voor de masterstudie Media Technology in Leiden toen ik op reis was in Nieuw Zeeland en daar tijdens een spontaan bezoekje aan een basisschool op het idee kwam van een vierdimensionale wereldbol. Ik vond dat het tijd was voor een echte globe die je van alle kanten kon bekijken en waarmee kinderen op een tastbare interactieve manier over de geschiedenis van de aarde konden leren. Ik wist dat de continenten van de aarde nogal hadden liggen schuiven in de loop der miljoenen jaren. Ik wist ook dat mijn neefje en velen met hem, die nu dezelfde leeftijd hebben als ik tijdens mijn Willi Wortel fase, absoluut geen weet hebben van continental drift en een heleboel andere wetenschappelijke ontdekkingen.

Eén reden voor mij om Media Technology te gaan studeren was dus om wetenschap dichter bij mensen te brengen en om er ook zelf een bijdrage aan te kunnen leveren. Een andere reden kwam voort uit het feit dat ik na mijn bacheloropleiding twee jaar fulltime als webontwikkelaar had gewerkt bij een ontwerpbureau. Daar was ik altijd bezig andermans ideeën uit te werken. Nu was het tijd dat ik zelf leerde een stukje abstracter te denken.

Ik had een ei en zocht een plek om ‘m kwijt te kunnen…

Media Technology bleek voor mij de juiste keuze. Ik kwam ineens in aanraking met mensen afkomstig uit veel verschillende disciplines: studenten met diverse achtergronden, kunstenaars, filosofen en allerlei soorten wetenschappers. Een ideale mix om samen tot innovatieve oplossingen te komen geïnspireerd door resultaten en de uitgangspunten van wetenschap.

De studie kenmerkt zich door in het eerste halve jaar een heleboel tools aan te reiken, middelen waardoor je kennis en technologisch inzicht geen beperkingen meer zullen vormen bij het uitwerken van je toekomstige ideeën. Na dat eerste half jaar ben je goed bij op technologisch gebied. Je weet welke kennisbronnen je kunt raadplegen en op welke manier je geacht wordt je ontdekkingen met de rest van de wetenschappelijke wereld te delen. Na dit eerste half jaar staat niets je meer in de weg om welk onderwerp dan ook tijdens je afstudeerfase te onderzoeken.

De zojuist genoemde vierdimensionale wereldbol (Globe4D) is typisch een project dat ontwikkeld kon worden tijdens een van de eerste vakken, een multimedia vak waarbij de opdracht was: ga opzoek naar de meest recente ontwikkelingen op multimediagebied, laat je inspireren en ontwikkel vervolgens zelf een state-of-the-art multimedia product. Het feit dat Globe4D ook nog wetenschappelijk verantwoord en educatief bleek te zijn, was mooi meegenomen.

Echte diepgang wordt vervolgens verwacht tijdens het semesterproject en het afstuderen. Twee langdurende projecten waarbij je in geen van beide gevallen voor een opdrachtgever aan het werk bent maar voor de wetenschap en de mensheid op zich. Ik ben inmiddels in de afstudeerfase aanbeland en heb gekozen me te richten op persoonlijke digitale collecties en de lange termijn effecten daarvan. Ik ga dus kijken naar de gevolgen van het feit dat mensen steeds meer dingen digitaal bewaren (foto’s, video’s, muziek, brieven, notities, afspraken etc.). Hoe veilig zijn onze digitale herinneringen ten opzichte van de schoenendoos die we tot voor kort onder ons bed bewaarden? Maar vooral hoe laten we onze digitale herinneringen na als we er straks zelf niet meer zijn? Bij wie komt het terecht en hoe wordt het verdeeld? Wat laat je na aan je familie en vrienden, wat aan de rest van de wereld en wat moet voor eeuwig in de digitale doofpot? Over een paar maanden hoop ik met antwoorden en oplossingen te komen en op z’n minst voor een stuk bewustwording te hebben gezorgd bij een grote groep mensen.

Media Technology is breed, laat veel ruimte voor eigen ideeën en verdieping, stimuleert kritisch nadenken en is ook nog eens heel erg leuk!